Prawo do urodzenia

W obecnym czasach jesteśmy świadkami ścierania się dwóch przeciwstawnych tendencji: z jednej strony są głoszone deklaracje o niezbywalnych prawach dzieci nienarodzonych i ochronie życia od chwili poczęcia, a z drugiej strony – upowszechnia się ustawodawstwa legalizujące sztuczne poronienia i aborcję.

Nauka Kościoła

Kościół katolicki naucza, że życie ludzkie rozpoczyna się z chwila połączenia rodzicielskich komórek. Proces ten przechodzi kolejne etapy i zachodzi aż do śmierci. Bóg zna każdego człowieka z osobna od samego początku jego istnienia. Mówią o tym teksty ze Starego Testamentu Hiob ( 31,15) ( 14,15) oraz Księga Mądrości Syracha ( 50,22)

Świadomość jedynego początku życia w chwili poczęcia odnajdziemy w Psalmie 36: Albowiem w Tobie jest źródło życia i w Twojej świadomości oglądamy świat. Do początku życia nawiązuje też Izajasz ( 49,1). W Nowym Testamencie ewangelia podaje taki opis: Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedział: Błogosławiona jesteś między niewiastami                 i błogosławiony jest owoc Twojego łona….

Przerywanie życia

Pierwszym państwem na świecie, które zalegalizowało przerywanie ciąży był Związek Sowiecki. Po rewolucji bolszewickiej w roku 1917, z nakazu Lenina, wprowadzono to bestialskie prawo przeciw życiu. W ,,Polsce Ludowej” w kodeksie cywilnym dopuszczalność przerywania ciąży zostało prawem usankcjonowane ustawą z dnia 27 IV 1956 r. Wcześniej przerywanie ciąży było prawem zakazane ale od roku 1956 w szpitalach zabiegi zostały zalegalizowane i przez prawie 15 lat ten haniebny proceder zbierał ,,krwawe żniwo”. Głos Kościoła był słyszalny ale nie w elitach władzy komunistycznej dla której zabijanie dzieci w łonie matek było dopuszczone  prawem.

Obrona życia

Pierwsze głosy w Polsce w sprawie ochrony życia poczętego i macierzyństwa pojawiły się w roku 1981 za naukami papieża Jana Pawła II, który zabierając głos w obronie nienarodzonych tak przemawiał: Jeśli się naruszy prawo człowieka do życia w tym momencie, w którym poczyna się ono jako człowiek pod sercem matki, godzi się pośrednio w cały ład moralny, który służy zabezpieczeniu nienaruszalnych dóbr człowieka . Życie jest pierwszym wśród tych dóbr. Kościół broni prawa do życia nie tylko z uwagi na majestat Stwórcy , który jest tego życia pierwszym Dawcą, ale równocześnie ze względu na podstawowe dobro człowieka. Kościół naucza, że troska o dziecko jeszcze przed jego urodzeniem, od pierwszej chwili poczęcia, jest pierwszym podstawowym prawem człowieka do człowieka.

Obowiązek państwa

Prawo powinno wskazywać, że człowiek ma prawo się urodzić, bo tak wynika z prawa naturalnego. Zdaniem niemieckiego filozofa i myśliciela z XVIII w. Kanta, niezbędnym inkubatorem prawa jest państwo, które określa skupienie mnogości ludzi pod normami prawa. Dla Kanta człowiek jest celem samym w sobie – państwo natomiast jest skupieniem tych wszystkich celów  samych w sobie. Jeżeli człowiek jest celem samym w sobie to życie ludzkie jako cel najważniejszy powinno być chronione przez państwo bo tak wynika z prawa naturalnego i pośrednio z dekalogu który nakazuje – Nie zabijaj! Nakaz prawa naturalnego i pośrednio Dekalogu musi być dla państwa celem samym w sobie dla ochrony życia. W Konstytucji każdego państwa o tradycji chrześcijańskiej powinna być preambuła, która odwołując się do prawa naturalnego, nakazywała by ochronę i prawo człowieka do tego aby się urodził. Taki zapis w ustawie zasadniczej sam z siebie chronił by człowieka przed zabijaniem już w łonie matki. Ustanawianie zakazu aborcji co jest w obecnym czasie tak kontrowersyjnym zapisem prawa, było by zbyteczne. Człowiek chroniony  prawem naturalnym miał by prawo się urodzić!

Przeciwnicy życia

Zwolennicy ustawy dopuszczającą przerywanie życia twierdzą, że zapłodnione jajo nie należy uznawać za istotę ludzką oraz argumentują swoje prawo do zabijania w imię takich absurdalnych ,,prawd” jak:

Nowoczesności i demokracji w której każda kobieta, bez względu na wyznanie,  musi mieć prawo do samodzielnego decydowania o donoszeniu ciąży lub o jej przerwaniu.

W imię należnych kobiecie praw, z których to kobieta ma decydować wyłącznie o konieczności zabiegu, bo kobieta nosi ciążę, rodzi, wychowuje i przeważnie utrzymuje dziecko, kosztem wielu wyrzeczeń.

W imię humanizmu, nie chcę mięć dziecka bo kobieta nie jest od rodzenia ale ma prawo do kariery a rodzenie dzieci to nie jest hodowla brojlerów.

W trosce o własne zdrowie to kobieta ma decydować sama ile chce mieć dzieci. Kobieta ma możliwość wyboru i decydowania o tym , czy chce mieć dziecko, czy nie.…

Lekarze

Człowiek ma prawo do urodzenia się, a lekarzowi nie przystoi i nie przysługuje prawo do zabijania. Deklaracja Genewska z 1948 roku określa obowiązki lekarza dziedzinie ochrony człowieka poczętego, choć jeszcze nie urodzonego a wynika to ze ślubowania lekarza do słynnej przysięgi Hipokratesa: Zachowam najwyższy respekt dla życia ludzkiego od chwili jego poczęcia. Nawet pod wpływem groźby nie użyję mojej wiedzy lekarskiej przeciwko prawom ludzkości.

Lekarz kierując się osiągnięciami wiedzy medycznej ma wolny wybór doboru środków leczenia ale klauzula sumienia mówi, że ,,powinien on odmówić wykonania zleceń, które według jego wiedzy i sumienia mogą być szkodliwe i nieetyczne. Lekarzowi nie przysługuje prawo do zabijania nawet w krańcowym przypadku w odniesieniu do dziecka nie urodzonego                          w przypadku choroby matki, jeżeli ciąża to zagrożenie powiększa. Etyka Kościoła katolickiego naucza że: Czyn dobry nie może być poprzedzony czynem złym a wynika to z prawa podwójnego skutku.

Człowiek ma prawo się urodzić

W ustawie kodeksu prawa cywilnego z 1956 roku O dopuszczalności przerywania ciąży ( Dz, Urz .nr 12, poz. 61, 1956) jest odniesienie do okresu przed urodzeniem dziecka. W Kodeksie można przeczytać, że: Dziecku w tym okresie przysługuje prawo spadkowe, a w razie konieczności zostaje ustanowiony kurator. Dziecko po urodzeniu może uzyskać odszkodowanie, jeśli poniósł trwałe szkody na zdrowiu w okresie życia macicznego. Taki przepis prawny chroni zdecydowanie życie dziecka i stanowi sprzeczność prawną. Czy w takim przypadku można kwestionować prawo dziecka do urodzenia się, czyli do życia chcianego i nie chcianego. Zdecydowanie powstaje problem moralny i prawny.

Kant tłomaczy to tak, że różnica między moralnością i prawem polega na tym że: Moralność jest zgodnością motywu działania z normą, podczas gdy Prawo jest zgodnością działania z ustawą.

Zakończenie

Prawo naturalne, które ma charakter kosmopolityczny i jest wpisane w duszę ludzką i nakazuje ogólnie: czyń dobrze nie czyń źle. Naczelnym celem prawa naturalnego jest poszanowanie życia od poczęcia do naturalnej śmierci i jest odbiciem prawa wiecznego realizowanego przez samego Boga, który zna plan kierowania światem. Prawo pozytywne natomiast konkretyzuje i szczegółowo ustala, co jest dobre a co złe, gdy nakazuje: Nie zabijaj !

Największym zagrożeniem dla pokoju jest zabijanie dzieci w łonie matek.

Matka Teresa z Kalkuty

Pokojowa nagroda Nobla 1979 r.

Jacek Horoszko